KaartenActie

Zoals altijd gaat het Atelier in samenwerking met de Boniactie zelfontworpen kaarten verkopen voor een goed doel. Dit keer is het Stichting Bootvluchteling. Samen met Annelieke Dortant hebben we naar deze documentaire gekeken en zijn we zeer gemotiveerd om heel veel geld op te halen. https://metterdaad.eo.nl/lesbos/uitzendingen-lesbos/noodkreet-uit-lesbos#videoPlayer

Dus: Koop onze prachtige kaarten!  Ze zijn zo ontworpen dat je ze niet alleen voor de kerstperiode hoeft te gebruiken. (album)

   


De tekst van Annelieke Dortant, die ze voor de Adventsviering op 1 december heeft geschreven. Geinspireerd op de kaarten.

Black bird fly into the light of the dark black night

Het is één van de teksten die afgedrukt staat op de schitterende kerstkaarten die Atelier306 ontwierp voor deze Adventtijd. Kaarten vol vleugels: over vleugels van vrede, vleugels van verbeelding en vleugels vol black birds, flying into the dark black night.

Vandaag staan wij extra stil bij deze black birds.

Black birds, op zoek naar het licht, op weg naar beter

Black birds die hun vleugels uitslaan, uit nood, uit dwang, uit hoop

Black birds die de donkere, donkere nacht moeten trotseren.

De gelijkenis met die black birds van toen ligt voor de hand.

Black birds van toen: Maria en Jozef.

Twee jonge mensen, op weg in de koude nacht: opgejaagd, onzeker, vol vragen.

Samen op pad: op weg naar een onbestemde plek,

Hun vleugels gebroken in een koude, erbarmelijke stal.

Zíj lieten hen destijds in de kou staan.

Maar ze bleven geloven, Maria en Jozef, in het licht dat op komst was, het licht dat hen uiteindelijk zou omringen.

De gelijkenis met die black birds van nu is onvermijdelijk.

De black birds van nu: al die migranten die hun vleugels uitsloegen.

Ruim 16000 mensen, op weg in de koude winter: opgejaagd, onzeker, vol vragen

Samen op pad: op naar een onbestemde plek.

Hun vleugels gebroken op een koud, erbarmelijk eiland.

Wij laten hen nu niet in de kou staan.

Want wij blijven geloven in het licht, in het licht dat op komst zal zijn, het licht dat hen zal omringen.

Tijdens deze Adventtijd denken wij aan al die black birds van toen en van nu.

Door omhoog te kijken voor jullie naar links naar onze krans denken wij aan dat verhaal van toen, door omhoog te kijken naar rechts naar de portretten van die migranten die hun vleugels uitsloegen denken wij aan al die verhalen van nu.

En misschien lukt het ons om ook naar binnen te kijken: om onszelf als de black birds te zien die we op momenten zijn,

Opgejaagd, onzeker en vol vragen.

Die momenten waarop ook wij onze vleugels uitslaan, op weg naar een onbestemde plek.

Omdat ook wij blijven geloven in het licht, het licht dat ons zal omringen.

Een licht dat elke week zal toenemen, dichterbij komt en in ons zal groeien.

Een licht dat nooit meer dooft.

Ik nodig jullie van harte uit om achter het koor aan te lopen naar het beeld van St Bonifatius, tijdens het zingen van ‘Dans nos obscurités’. Fijn als je een kaarsje meeneemt, om bij het beeld aangekomen het licht te ontvangen.