Rijksmuseum Amsterdam

Na een maand wachten gingen we eindelijk naar het Rijksmuseum. We moesten om 8.25 verzamelen op het Centraal Station onder ‘the cloud’, een lichtkunstwerk dat dienst als ontmoetingsplek. Toen iedereen compleet was gingen we van Utrecht naar Amstel. Uit haast (omdat er rond acht uur veel mensen naar Amsterdam gaan) zijn we per ongeluk naar de stiltecoupé beland. (Hard) praten zat hem er niet meer in. Gelukkig had (bijna) iedereen wat te doen om de tijd de doden. Eenmaal aangekomen namen we de tram naar het Museumplein. We kwamen aan bij het ‘ Iamsterdam’. Daar wilde we een iconische toeristenfoto maken. Ik schaamde me wel, omdat ik niet echt een toerist ben in Nederland, noch Amsterdam. Uiteindelijk heb ik het toch wel gedaan voor de leuk. Na onze flatteuze groepsfoto gingen we het museum in. We deden onze jassen en tassen in een kluisje en kregen een ticket van Bernadette, zodat we alle ruimtes in (legaal) konden gaan. Eerst gingen we naar de eregalerij, omdat die rond de middag heel druk is. Dat was ook de reden  waarom we zo vroeg vertrokken. We gingen naar binnen en daar stond hij. Aan het eind van de gang stond het 4 bij 4 meter lange schilderij. Al zittend op het grote tapijt begon Bernadette te vertellen. Ze gaf aan dat Rembrandt veel experimenteerde met diverse schildertechnieken. Ieder persoon werd anders geschilderd. De een net wat gedetailleerder en lichter dan de ander. Op een gegeven moment kregen wij de gelegenheid om te tekenen. Niet het hele schilderij natuurlijk, maar een deel ervan. Tijdens het tekenen maakte Bernadette foto’s en vertelde ze ons tips en feiten over het schilderij. Eentje die ik nog kon onthouden, was dat onder het tapijt waar wij op zaten, een luik zat. Als er dus ooit oorlog zou uitbreken, zouden de werknemers ‘de Nachtwacht’ en de rest van de eregalerij door het luik naar beneden brengen waar dan een vrachtwagen zou staan. Die zal het dan naar een geheim adres brengen en het  bewaren. De bezoekers stroomden naar binnen en niet alleen ‘de Nachtwacht’, maar ook wij trokken veel bekijks. Mensen begonnen van achteren te gluren naar wat wij gecreëerd hadden. Er werden zelf foto’s gemaakt. Iemand vroeg zich zelfs af of wij van de kunstacademie waren. Dat zegt al iets over ons. Na een paar minuten tekenen, mochten we zelf door het museum lopen en geschikte schilderijen zoeken om na te tekenen. Het doel was om geïnspireerd te raken door deze schilderijen voor onze grote portret, dat we binnenkort gaan maken. Aan het eind van het museumbezoek gingen Bernadette en haar man, Yair en ik naar huis. De meiden bleven toen nog in Amsterdam.

Zouden de mannen van de Nachtwacht zich gezien voelen door ons?

fotoalbum