Eerste Kunstretraitedag 5-9-2017

Daar waren we dan. Net uit de bus gestapt en bereid om naar ons nieuwe verblijf te lopen voor de aankomende twee dagen. Voordat we bij het huis waren moesten we eerst nog een klein stukje door het bos lopen. En toen verscheen achter de bomen opeens het super mooie Casella! Het was een totale verrassing, want niemand van ons had verwacht dat het zo mooi en vooral modern zou zijn. Al meteen kwam er een hele vriendelijke zuster op ons aflopen, die ons welkom kwam zeggen en een rondleiding gaf.
Nadat we ‘geland’ waren en onze eigen ‘cel’ hadden gezien, gingen we verder met de ogen tekenen waaraan we de vorige week waren begonnen. In tweetallen zochten we een rustig plekje en zo zat ik samen met Katinka in het stiltehuisje. Het stiltehuisje is een klein gebouwtje, dat vroeger een hooiberg was, waar je niets meer van de buitenwereld hoort, zodra je de deur dicht doet. Het enige wat er dus te horen was, was het geluid van onze houtskooltjes die het canvas aanraakten. Omringd door de stilte werken we aan de 'finishing touch' De lichtjes in onze ogen. De lichtje staan voor hoop, zoals de zuster dat zo mooi zei. Er is licht in onze ogen te zien net zoals zij licht in geloof zien.
Na een uurtje getekend te hebben gingen we naar de middagviering. Ik vond de viering heel mooi en harmonieus. De viering bestond vooral uit liederen en stilte.
Later op de middag gingen we ons weer verspreiden en gingen we experimenteren met aquarel. Dit vond ik een van de leukste dingen van die dag, omdat je lekker los kon gaan en het niet uit maakte of je fouten maakte.
De laatste opdracht van de dag was in de avond. Opnieuw gingen we net als eerder die dag door het labyrint lopen. De bedoeling in het labyrint is dat je rustig voor je zelf gaat lopen naar het midden..
Maar dat ging dus blijkbaar niet zoals anders, want volgens Bernadette zijn we de haastigste groep ooit!
De opdracht was vervolgens dat we met onze ogen dicht gingen tekenen. Eerst moesten we voelen hoe groot het papier was en vervolgens over het hele papier een groot oneindigheidsteken tekenen. Daarna terwijl we onze ogen nog steeds gesloten hadden moesten we het hele blad proberen vol te schrijven, het mocht met echte letters maar ook met fantasie letters. Daar moesten we nog vijf knopen tekenen en die vervolgens met onze ogen open met elkaar verbinden. Als laatst gingen we de tekeningen afwerken, waar we nog steeds niet mee klaar zijn. Na een tijdje moesten we alweer naar binnen vluchten, omdat het begon te regenen.
Door de regen konden we ook niet meer een kampvuur maken, maar in plaats daarvan gingen we gezellig in onze pyjama’s op de bank zitten en lekker kletsen. Voordat we het wisten was het alweer bedtijd en was de eerste dag in Casella alweer voorbij

Ines
 


Fotoalbum